Archive for the ‘Autor jako problem poetyki filmu’ Category

ARTYSTYCZNE POSZUKIWANIA

Z mniej lub bardziej obojętnego wykonawcy sta­je się on podmiotem twórczym, którego artystyczne poszukiwania i akty wyboru wywierają znaczny wpływ na ostateczny kształt całości.Należnych satysfakcji autprskich oczekuje Jednak także p r o d u c- e-rt t. Nie tylko wtedy, gdy jest indywidualnością formatu Goldwyna, Thalberga, Schencka czy Zanucka, ale i wówczas, gdy głosem przedwojennego przedsię­biorcy filmowego w Polsce oznajmia kategorycznie: uW moim filmie, za . jnoje pieniądze nic nikomu nie będzie się śniło”.Jeśli wierzyć zdaniu Gersona Kanina, w późnych latach trzydziestych i na początku czterdziestych nie hyło w Hollywood żadnego reżysera, który miałby prawo do ostatecznego montażu realizowanego przez siebie filmu . 

Witaj na moim blogu poświęconym branży mediów i reklamy! Nazywam się Ewelina Jarocka i jestem studentką reżyserii na Łódzkiej filmówce. Od zawsze interesowałam się światem reklamy i mediów, aż w końcu powstał pomysł na prowadzenie bloga. Jeśli podoba Ci się jak piszę to zapraszam do zostania na dłużej.

NEGATYWNE SKOJARZENIA

Ha’sło „producent” nie­koniecznie musi wywoływać same tylko negatywne skojarzenia – jak dzieje się to, powiedzmy,w przypadku dramatycznych doświadczeń Ericha von Stroheima:odSzalonych żon” i „Chciwości” aż po „Królową Kelly”. Rola „twórczego produ­centa”, pod warunkiem, że nie uzurpuje on sobie praw do miana autora filmu, bywa niekiedy bardzo istotna. Buster Keston dla przykładu zawdzięczał przy­jaznej, dyskretnej kurateli Josepha M. Schencka najlepszy okres swej twór­czości. Luis Bufluel potrafił znaleźć wspólny język z producentami swoich filmów Oscarem Oancigetsem i Serge’em Silbermanem, być może dlatego,że sam wielokrotnie sprawował funkcję kierownika produkcji. Trudno też doprawdy przecenić kapitalne zasługi producenta Georgesa de Beauregarda w powstaniu kilkunastu czołowych dzieł nowej fali.

Witaj na moim blogu poświęconym branży mediów i reklamy! Nazywam się Ewelina Jarocka i jestem studentką reżyserii na Łódzkiej filmówce. Od zawsze interesowałam się światem reklamy i mediów, aż w końcu powstał pomysł na prowadzenie bloga. Jeśli podoba Ci się jak piszę to zapraszam do zostania na dłużej.

WE WSZYSTKICH FAZACH REALIZACJI

Bywa i tak, że producentowi filmu (zwłaszcza gdy w szczególnie twórczy sposób sprawuje on we wszystkich fazach realizacji funkcję tzw. executive producer”) istotnie przypada gros autorskich zasług. Argument przemawiają­cy do każdego szeregowego miłośnika kina na świecie stanowi w tym względzie casus Walta Disneya. „Królewna śnieżka”, „Bambi”, „Alicja w krainie czarów”, „Piotruś Pan”, „Zakochany kundel” i „101 dalmatyńczyków” – mają oczywiście swoich scenarzystów, reżyserów, animatorów. Trzech reżyserów:Hamilton Luske, Clyde Geronimi, Wilfred Jackson i trzech scenarzystów: Erdman Penner, Joe Rinaldi, Ralph Wright – figuruje np. w czołówce „Zakochanego kundla”.Wiedzą o tym dobrze filmografowie i historycy kina.

Witaj na moim blogu poświęconym branży mediów i reklamy! Nazywam się Ewelina Jarocka i jestem studentką reżyserii na Łódzkiej filmówce. Od zawsze interesowałam się światem reklamy i mediów, aż w końcu powstał pomysł na prowadzenie bloga. Jeśli podoba Ci się jak piszę to zapraszam do zostania na dłużej.

ŹRÓDŁA I PRZYCZYNY

Tu także należy szukać źródjił i przyczyn wszelkich „buntów” scenarzystów aktorów, operatorów etę. W obecnej fazie natomiast’mamy do czynienia ra­czej ze swego rodzaju absolutyzmę/n oświeconym, skłonnym uznawać – istnienie współtwórczych zasług nawet bardzo rozległych zbiorowości czy zespołów au­torskich pod warunkiem jednak niekwestionowanego prymatu reżysera w filmo­wym procesie twórczym. Ostatni r przywołanych obrazpw autorstwa – zorientowany na is.tnienie wieloosobowej zbiorowości autorskiej i wykonawczej pracującej jiod kierun­kiem reżysera – stanowi dogodny punkt wyjścia do następnej partii rozważań. Wskazywaliśmy już wcześniej na fakt, iż przebieg procesu twórczego w filmie ma charakter nie tylko złożony, ale i swoisty, to znaczy odmienny od innych sztuk.

Witaj na moim blogu poświęconym branży mediów i reklamy! Nazywam się Ewelina Jarocka i jestem studentką reżyserii na Łódzkiej filmówce. Od zawsze interesowałam się światem reklamy i mediów, aż w końcu powstał pomysł na prowadzenie bloga. Jeśli podoba Ci się jak piszę to zapraszam do zostania na dłużej.

PODMIOT TWÓRCZY

Spróbujmy na podstawie poczynionych dotąd obserwacji na temat scenariusza, sztuki operatorskiej, aktorstwa, reżyserii itp. postawić hi-, potezę, w myśl której kluczowe znaczenie przypada w tuku kreacji filmowej wiązaniom realizacyjnym, czyli różnego typu współ- działaniom zachodzącym między poszczególnymi twórcami dzieła. IiSnymi słowy, porzucamy w tyift miejscu sumaryczną czy jak kto woli,addytywną koncepcję- au­torstwa filmu (scenariusz + reżyseria + zdjęcia + aktorstwo*+ scenografi  montaż itd.) na rzecz modelu i n’ t e r a k c y j n e g o. Model ten zamiast sumy pojedynczych udziałów stawia w centrum spłat rei 87 cji funkcjonalnych określających całokształt twórczych poczynań zespołu realizatorów tylko w procesie kreacji filmowej, ale i w samym dziele jako jego rezultacie.

Witaj na moim blogu poświęconym branży mediów i reklamy! Nazywam się Ewelina Jarocka i jestem studentką reżyserii na Łódzkiej filmówce. Od zawsze interesowałam się światem reklamy i mediów, aż w końcu powstał pomysł na prowadzenie bloga. Jeśli podoba Ci się jak piszę to zapraszam do zostania na dłużej.

MISTRZOWIE SWOJEGO FACHU

  1. Mistrzowie swojego fachu w rodzaju Claude’a Sauteta,Józefa Lejtesa, Ryszarda Ordyńskiego czy Anthony Glbbsa uratowali od klęski niejedno z takich chybionych dokonań, choć ich nazwiska z reguły nie figu­ruję w czołówkach filmów, w które zdołali tchnęć nowe życie.Status autora nle_ jest z góry zarezerwowany Kojila reżysera. Obojęt­nie czy”na on atałę ekipę7 ćzy~też dobiera sobie,za każdym razem nowych wśpółpracowników. Całego iftftliołu realizatorów. Z kolei oni^akże lokuję^ w filmie określone”*” twórcze aspiracje. Scenograf może więc być jedynie projektantem pewnej liczby fil­mowych scenerii i dekoracji albo „kierownikiem artystycznym” – autorem wi­zualnej koncepcji całości. Operator – zainteresowanym wyłęcznle stronę technlcznę rejestratorem zdjęć albo „reżyserem obrazu”.

Witaj na moim blogu poświęconym branży mediów i reklamy! Nazywam się Ewelina Jarocka i jestem studentką reżyserii na Łódzkiej filmówce. Od zawsze interesowałam się światem reklamy i mediów, aż w końcu powstał pomysł na prowadzenie bloga. Jeśli podoba Ci się jak piszę to zapraszam do zostania na dłużej.

RODZAJ ODRĘCZNEGO PISMA

W sztuce filmowej niezwykle zda­rza sią spotkać rodzaj „odręcznego pisma” – niepowtarzalnego stylu powiedz­my twórcy zdjęć. Coś takiego jak oryginalny sposób oświetlenia czy kadrowa­nia, albo jak owe sławne  (od nazwiska operatora dokumentalisty Stanisława Niedbalskisgo) uchodzące na przełomie lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych za świadectwo własnego oryginalnego stylu filmowca – nie­mal natychmiast staje się własnością ogółu i za sprawę kolejnych użyć ry­chło traci swój indywidualny charakter. ‚Osobiście (w domyśle własnoręcznie) albo pośrednio – tego typu przeciw­stawienie nie odgrywa w filmie większej roli. Znakomicie wyraził to za po­mocą zaskakująco odległego skojarzenia metaforycznego Wasilij Szukszyn, pi­sząc: „(…) ludzie, którzy chcą razem zrobić film, muszą działać jak spi­skowcy: nieważne, kto będzie strzelał do księcia, odpowiadają wszyscy jednakowo, bo wszyscy chcą go zabić.

Witaj na moim blogu poświęconym branży mediów i reklamy! Nazywam się Ewelina Jarocka i jestem studentką reżyserii na Łódzkiej filmówce. Od zawsze interesowałam się światem reklamy i mediów, aż w końcu powstał pomysł na prowadzenie bloga. Jeśli podoba Ci się jak piszę to zapraszam do zostania na dłużej.

AUTOR WEWNĘTRZNY

Autor wewnętrzny, czyli wpisane w film ,i ja” autorskie, stanowi pąłen napięć kons.trukt Symboliczny – wizerunek twór­cy uwikłanego niejednokrotnie w Skomplikowane i nie dające się rozstrzygnąć związki z własnym dziełem. W ten’•dramatyczny’ splot więzi łączących autora i dzieło pozwalają niekiedy wniknąć wypowiedzi samych filmowców. 1 tak o „Lot­nej” Andrzej Wajda powie, iż Jest Jedynym filmem,•który chciałby nakręcić ponownie. Fritz Lang wyzna po latach na tefrat „Metropolia”t„Nie lubię te- qo filmu o-fałszywej wymowie,nie akceptowałem Jej Już w trtfkcie realizacji”. A bardziej powściągliwy i nieskoty do autokrytycznych deklaracji Luis Bufiuel skomentuje swoje.nie zawsze udane filmy meksykańskie następująco: „Zdarzało mi się akceptować tematy, których sara bym nigdy nie wybrał i pracować z aktorami bardzo źle pasującymi do swoich ról. Jednakże, co często podkre­ślałem, nigdy nie ńakręciłem sceny przeciwnej mym przekonaniom, mojej mo­ralności. Nic w tych nierównych filmach nie wydaje mi się niegodne”.

Witaj na moim blogu poświęconym branży mediów i reklamy! Nazywam się Ewelina Jarocka i jestem studentką reżyserii na Łódzkiej filmówce. Od zawsze interesowałam się światem reklamy i mediów, aż w końcu powstał pomysł na prowadzenie bloga. Jeśli podoba Ci się jak piszę to zapraszam do zostania na dłużej.
Drążenie foremników