ALTERNATYWNY PROBLEM FABUŁY

Podobnie alternatywnie przedstawia się problem udziału fabuły. Nie wszy­stkie filmy autorskie ostentacyjnie z niej rezygnują. W niektórych – choćby u BuAuela, Bressona czy Kurosawy – fabuła przechodzi specyficzne przekształ­cenia funkcjonalne, uzyskując w rezultacie niezwykłą wyrazistość. Sama destrukcja toku fabularnego także nie ma wymowy jednoznacznej. Rozbicie kau­zalnego porządku opowieści dla jednych staje się świadectwem amorficznej do­wolności obrazu świata („Zeszłego roku w Marienbadzie” Resnais, 1961,Nieśmiertelna” Robbe-Grilleta, 1963). Dla innych natomiast – pasjonującą przygodą poznawczą, inspirowaną odkryciem tajemnicy ukrytej w szczelinie przyczynowo-skutkowego monolitu filmowej rzeczywistości (klasyczny przy­kład: (.Powiększenie” Antonioniego, 1966). Alternatywny jest także charakter szeregu dalszych rozwiązań. Wskazanie jednych natychmiast przypomina o istnieniu w praktyce twórczej wariantów krańcowo różnych.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witaj na moim blogu poświęconym branży mediów i reklamy! Nazywam się Ewelina Jarocka i jestem studentką reżyserii na Łódzkiej filmówce. Od zawsze interesowałam się światem reklamy i mediów, aż w końcu powstał pomysł na prowadzenie bloga. Jeśli podoba Ci się jak piszę to zapraszam do zostania na dłużej.
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.