BAZA TECHNICZNO- REALIZACYJNA

Pojawia się ona w kinie komercyjnym lat dwudziestych jako formuła autora alternatywna wobec forsowanej przez twórczość awangardową roli artysty (por. punkt B). Awangarda zdołała wówczas nie tylko przełamać monopol profesjo­nalnej produkcji filmowej na „sztukę”, ale także poniekąd narzucić świado­mości filmowej tamtego okresu własne wyobrażenie artyzmu dostępnego kinu. Aby skutecznie konkurować, „branża” musiała więc sięgnąć po możliwie naj- sugestywniej przemawiające do widza i zarazem dostosowane do jej możliwości środki, za sprawą których film komercyjny zdolny będzie uzyskać status dzie­ła sztuki. Poza przywołanymi wcześniej studiami Burcha i £co zob.:A.Helman, Wiertow albo wszechobecność kamery, (w:) Film faktów i film fikcji, op.cit., s. 38-42.Niezmiernie skromna baza techniczno-realizacyjna awangardy w zestawieniu z olbrzymim potencjałem, jakim dysponował wtedy nowoczesny przfemysł filmo­wy, same podpowiadały gotowa receptą.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witaj na moim blogu poświęconym branży mediów i reklamy! Nazywam się Ewelina Jarocka i jestem studentką reżyserii na Łódzkiej filmówce. Od zawsze interesowałam się światem reklamy i mediów, aż w końcu powstał pomysł na prowadzenie bloga. Jeśli podoba Ci się jak piszę to zapraszam do zostania na dłużej.
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.