INSTANCJA NAJWAŻNIEJSZA

To właśnie „autora” tego monologu uznajemy za instancję najważniejszą, ona bo­wiem dyktuje reguły przemyślnego systemu autotematycznych podwojeń, w któ­rego granicach: bohater zostaje ukazany w lustrze własnej świadomości, film, który oglądamy, mówi o filmie, który nie powstał, a kosmos ogarniętych autorskim spojrzeniem ludzkich spraw przegląda się w swej własnej artysty­cznej wizji..Oczom widza ukazuje się nie „gotowa”, logicznie ukształtowana opowieść życiu duchowym twórcy i nie mechanicznie utrwalona na taśmie imitacja procesu twórczego w filmie, lecz wieloznaczna całość – utwór w stanie naro­dzin, dzieło, które służy wyłącznie ekspresji „ja” artysty zmierzającej do autointerpretacji nagromadzonych przeżyć, myśli, doświadczeń. Tak pojęty film Felliniego stanowi przykład wyjątkowo efektownie zrealizowanej strate­gii autorskiej opartej na roli autora jako artysty filmowego.

 

 

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witaj na moim blogu poświęconym branży mediów i reklamy! Nazywam się Ewelina Jarocka i jestem studentką reżyserii na Łódzkiej filmówce. Od zawsze interesowałam się światem reklamy i mediów, aż w końcu powstał pomysł na prowadzenie bloga. Jeśli podoba Ci się jak piszę to zapraszam do zostania na dłużej.
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.