NA GRANICACH SYNCHRONII

Na granicach synchronii 1919-1930 dochodzi do konfliktu, który okaże się nad wyraz owocny dla sztuki filmowej. Nowy wariant filmowej wizji świata, uchwytny i czytelny w konstrukcji programu nadawczo-odbiorczego awangar­dowych filmów lat dwudziestych (a także w dziełach prekursorów), manifesta­cyjnie eksponuje swój podmiotowy charakter. Zaprojektowany w tych utworach model komunikacji głęboko przeobraża dotychczasowy sposób przeżywania i rozumienia filmowych zdarzeń. Pojawia się nieuchronna konieczność ich od­czytywania w perspektywie „autorskiej” wizji rzeczywistości. Film zaczyna funkcjonować w świadomości społecznej na prawach dzieła sztuki i domaga się od swego adresata całkiem Innego wzorca lektury.  O ile w procesie odbioru filmów Feuillade’a czy Griffitha widzowi wy­starczało połączenie ciągu ekranowych obrazów ułożonych w jeden czasoprze­strzennie rozproszony, ale dramaturgicznie spójny porządek fabularny,o tyle w odniesieniu do dzieł filmowej awangardy zabieg taki już nie wystarcza.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witaj na moim blogu poświęconym branży mediów i reklamy! Nazywam się Ewelina Jarocka i jestem studentką reżyserii na Łódzkiej filmówce. Od zawsze interesowałam się światem reklamy i mediów, aż w końcu powstał pomysł na prowadzenie bloga. Jeśli podoba Ci się jak piszę to zapraszam do zostania na dłużej.
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.