PODĄŻANIE TYM SAMYM TROPEM

W „Powiększeniu” na przykład (1967) Michelangelo Antonioni, posługując się klasyczną, nieco tylko zmodyfikowaną udziałem fotografii, formułą „fil­mu w filmie” i korzystając z pośrednictwa banalnej intrygi kryminalnej, uruchamia pasjonujący dyskurs na .temat etycznych dylematów działalności człowieka z kamerą. Rozważa w nim między Innymi kwestie: wieloznacznego bądź jednoznacznego sensu sfotografowanego obrazu rzeczywistości, rzekomo „bezinteresownej” natury środków rejestracji audiowizualnej, wreszcie doku­mentalnego czy też fikcyjnego stosunku, jaki łączy obraz świata uchwycony na taśmie z pozafilmowy realnością. Tym samym tropem podąża „Chłodnym okiem” Haskella Wexlera (1969), zrea­lizowany wedle tyleż oryginalnego co ryzykownego pomysłu utwór, w którym na planie luźnego’scenariusza przedstawiającego ewolucję poglądów głównego bo­hatera, z zawodu operatora filmowego i dziennikarza tv, nakręcono dokumen­talny materiał zdjęciowy z przebiegu burzliwych demonstracji studenckich i krwawych starć z policją podczas konwencji partii demokratycznej w Chicago.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witaj na moim blogu poświęconym branży mediów i reklamy! Nazywam się Ewelina Jarocka i jestem studentką reżyserii na Łódzkiej filmówce. Od zawsze interesowałam się światem reklamy i mediów, aż w końcu powstał pomysł na prowadzenie bloga. Jeśli podoba Ci się jak piszę to zapraszam do zostania na dłużej.
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.