REGUŁY BUDOWY WIDOWISKA

To, co w przypadku „No­cy Cabirii” było nieomal obrazoburstwem, w późniejszym o kilka lat (1965) „Szalonym Piotrusiu” Godarda przeistacza się już w codzienną, potoczną zwy­czajność. Kiedy dziewczyna stawia- monologującemu głośno bohaterowi pytanie:„Do kogo mówisz?” – ten odpowiada po prostu: „Aux spectacteuts”.Spór wynikły ze zderzenia obu omówionych formuł nie zostaje definitywnie rozstrzygnięty, lecz ulega z biegiem czasu rozładowaniu. Oominujący niegdyś klasyczny model narracji „przezroczystej” nie zanika, zatraca jednak w tym okresie swój monopolistyczny charakter. Reguły budowy widowiska filmowego wykształcone w dobie kinematografii wczesnodźwiękowej i kultywowane w cią­gu następnego ćwierćwiecza przez reżyserów w rodzaju Forda, Wylera czy Hitchcooka (vide: formuła mistrza opowieści) okazują się coraz częściej czynnikiem krępującym inwencję artystyczną.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witaj na moim blogu poświęconym branży mediów i reklamy! Nazywam się Ewelina Jarocka i jestem studentką reżyserii na Łódzkiej filmówce. Od zawsze interesowałam się światem reklamy i mediów, aż w końcu powstał pomysł na prowadzenie bloga. Jeśli podoba Ci się jak piszę to zapraszam do zostania na dłużej.
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.