TEN SAM WIDZ

  1. Ten sam widz oglądając „Balet mechaniczny” Legera (1924) nAntrakt” Claira (1924), „Symfonię’wielkiego miasta” Ruttmanna (1927) czy „Psa andaluzyjskiego” Bunu­ela (1928) – musi bowiem scalić na własny użytek nie fabułę i nie związany z nią przebieg dramatyczny, lecz zrekonstruować wpisaną w kształt danego utworu indywidualną wizją świata.Bez odczytania owego modelu rzeczywistości jako wizji szczególnej którą powołała do istnienia wyobraźnia artysty, odbiór dzieła staje się aktem niepełnym i daremnym. Z wymową takiego właśnie filmowego światoobrazu i Światoodczucia odbiorca może się zgadzać (przeżywając go po swojemu i kon- ceptualizując), bądź też zupełnie jej n}e akceptować. Ale w kontakcie  z oglądanym utworem musi ten podmiotowy klucz koniecznie uwzględnić. Jedynie taka postawa pozwala mu bowiem ująć. w sensowny system bezceremonialny sto­sunek autora do konwsncji i stereotypów tradycyjnego modelu yidowiska fil­mowego, przeciwko któremu awangarda występuje.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witaj na moim blogu poświęconym branży mediów i reklamy! Nazywam się Ewelina Jarocka i jestem studentką reżyserii na Łódzkiej filmówce. Od zawsze interesowałam się światem reklamy i mediów, aż w końcu powstał pomysł na prowadzenie bloga. Jeśli podoba Ci się jak piszę to zapraszam do zostania na dłużej.
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.